❉ หลังออกจากบริษัทฯที่ทำงานในจังหวัดขอนแก่น แบบไม่ได้ค่าจ้างตามข้อตกลงเอาไว้ล่วงหน้า ก่อนผมไปทำหน้าที่ผู้จัดการสนาม ทำให้เกิดความเสียใจและผิดหวังในโชคชะตาของตนเองเหลือเกิน ว่าขยันตั้งใจทำงานแสนเหนื่อยเพียงหวังค่าจ้าง จากการแบ่งผลกำไร ของการก่อสร้าง ซึ่งคงได้เงินประมาณ 1 แสนบาท ไม่ได้ทั้งเงิน กลับเจอข้อกล่าวหาร้ายแรงของเจ้าหน้าที่ตำรวจอีก
❉ ทำให้ผมเกิดความคิดที่อยากรู้ถึงต้นตอ ในเรื่องที่ผมมีชื่อเข้าไปเกี่ยวข้องได้อย่างไร ทั้งที่ผมไม่ได้รู้เรื่องก่อนมาทำหน้าบอดี๊การ์ด คคีสังหารก็เกิดขึ้นก่อนที่ผมจะมาทำงานในบริษัทฯนี้ อันดับแรก ผมทำการค้นหาข่าวจากหนังสือพิมพ์ ว่าเป็นมาอย่างไร และตำรวจที่ทำคดีนี้สันนิษฐานเอาไว้อย่างไรบ้าง และรายละเอียดของการสังหาร มีอะไรบ้าง
❉การฆาตกรรม เกิดในพื้นที่ จ.อุดรธานี ถนน เส้นทางจากอุดรธานี ไปจ.หนองคาย มีผู้ถูกยิงด้วยอาวุธสงคราม จำนวน 3 ศพ เป็นตำรวจยศ พ.ตท.ที่ยังรับราชการในตำแหน่งสารวัตรอยู่ที่จ.หนองคาย พร้อมภรรยา และอดีตตำรวจ ชื่อ พ.ต.ท.ทวีศักดิ์ ธุวานนท์ รุ่นเดียวกับท่าน พล.ต.อ.เสรี ฯ ส่วนภรรยา พ.ต.ท.ทวีศักดิ์ บาดเจ็บสาหัส และรอดชีวิต ในรายละเอียดข้อมูลหลักฐานที่ตำรวจเก็บได้ในที่เกิดเหตุ คือ ปลอกกระสุนปืนสงคราม จำนวนมาก และพบผ้าห่มแบบเดียวกับที่ทหารพรานมีใช้ คาดว่าใช้ห่อหุ้มปืน ตำรวจสันนิษฐานว่ากลุ่ม มือปืนมีความชำนาญการใช้อาวุธสงคราม น่าจะเป็นกลุ่มทหารพรานและมีการวางแผนมาเป็นอย่างดี มีการสะกดรอยและติดตามมาตลอด ก่อนลงมือสังหาร
❉เมื่อรู้ข้อมูลทั้งหมด ผมเอามาวิเคราะห์จากข่าวสารที่เคยได้พูดคุยกับพนักงานและซักถามเจ้าของ บริษัทฯว่าเกิดอะไรขึ้นก่อนหน้าที่ผมจะมาทำงานในบริษัทฯนี้ เคยมีเรื่องบาดหมางอะไรกันมาก่อน ถึงกลัวอีกฝ่ายว่าจะส่งมือปืนมาฆ่าเพื่อแก้แค้น ปัญหาคือบริษัทฯได้งานก่อสร้างเสริมความแข็งแรงตลิ่ง ริมแม่น้ำโขง ในพื้นที่จังหวัดหนองคาย ซึ่งเป็นงานของกรมชลประทานและเป็นงานปิดที่เจ้าหน้าที่ทำให้กับบริษัทฯที่ผมทำงาน ส่วนเจ้าของพื้นที่ ซึ่งเป็นผู้มีอิทธิพลใหญ่ เป็นเจ้าของบริษัทฯก่อสร้างและท่าทรายขนาดใหญ่ในจังหวัดหนองคาย อดีตเคยรับราชการเป็นตำรวจในตำแหน่งสารวัตรใหญ่ ที่อ.เมืองอุดรธานี และพื้นที่ใกล้เคียง มีการร้องเรียนถึงกรมชลประทานเกี่ยวกับงานนี้ และมีการเผารถแทร็กเตอร์ รถบรรทุกของ บริษัทฯอื่นที่ให้การช่วยเหลือการก่อสร้างโครงการนี้
❉ เจ้าของบริษัทฯที่ผมไปทำงาน มีความสนิทสนมกับผู้บังคับกองพันที่ผมเคยรับราชการก่อนลาออก โดยผู้บังคับกองพัน ได้จัดกำลังทหาร1 ชุดไปคุ้มครองการก่อสร้าง แต่ผมไม่ทราบเรื่องนี้ มาทราบในภายหลังที่เข้าไปทำงานที่บริษัทฯนี้ ข้อมูลเหล่านี้คงโยงเข้ามาหาผมได้ไม่ยากเพื่อเป็นแพะของคดีนี้แน่ๆ และผมเคยรับราชการเป็นผู้บังคับกองร้อยทหารพราน ที่ อ.ชุมแพ จ.ขอนแก่น
❉หลังจากคิดทบทวนอยู่นาน ติดต่อเพื่อนที่รู้จัก ขอยืมเงินไปเช่ารถ เพื่อไปหาข่าวตามที่ตั้งใจ มุ่งหน้าไปหาข่าวที่คิดว่ามีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ คือ ค่ายทหารพราน ปักธงชัย จังหวัดนครราชสีมา ค่ายทหารพรานที่ อ.ชุมแพ ขอนแก่น และค่ายทหารพราน อ.ด่านซ้าย จ.เลย ต่อจากนั้นเข้าไปหาข่าวกับเจ้าหน้าที่กรมชลประทานในจังหวัดหนองคาย เมื่อได้รายละเอียดต่างๆของเรื่องที่เกิดขึ้น มุ่งหน้ากลับจังหวัดอุดรธานี ไปสู่พื้นที่เกิดเหตุของคดีสังหาร เข้าไปยังหน่วยทหาร กองพันเดิมที่ผมเคยรับราชการ แต่ไม่ได้รับความร่วมมือใดๆแม้แต่การพุดคุย การแสดงท่าทางแบบกลัวผม ทำให้ผมเกิดความระแวงว่าต้องมีเรื่องใหญ่โตขึ้นในแบบที่ผมไม่รู้เรื่องแน่ๆ ผมตัดสินใจไปพบผู้บังคับการกรม เพื่อขอทราบเรื่องและถามไถ่ว่ามันเกิดอะไรขึ้น ทำไมผมจึงถูกกล่าวหาเป็นหัวหน้าทีมมือปืน แต่ผมกลับได้รับข่าวที่เลวร้ายลงไปอีก หน่วยข่าวของทหารที่จังหวัดอุดรธานี ได้รับแจ้งว่า ผมมีเรื่องกับเจ้าของบริษัทฯที่ผมทำงานด้วย มีการทะเลาะกันถึงขั้นว่าผมขู่เอาชีวิต ทำไมถึงมีเรื่องพลิกผันแบบนี้
❉วันที่ผม เดินออกจากบริษัทฯ ทั้งที่ไม่ได้พบกับเจ้าของบริษัทฯ แค่ได้คุยกับพนักงานที่บริษัทฯว่า เฮีย สั่งให้คืนกุญแจรถปิ๊คอัพ ที่ผมขับมาเอาอะไหล่ โทรศัพท์มือถือและโฟนลิงค์ ที่ผมใช้อยู่ ส่งคืนบริษัทฯ เมื่อผมส่งคืนแล้วเดินออกมาแบบไม่มีอะไร หดหู่ เดียวดาย ผิดหวังอย่างแรง มานั่งกินเบียร์ย้อมใจตนเอง คิดว่าจะทำอะไรต่อไปกับชีวิต ทำไมผิดหวังซ้ำซาก ถูกลอยแพอีกแล้ว แถมเงินติดตัวมีไม่ถึงพันบาท ข่าวที่กองทัพภาคที่ 2 การรายงานของตำรวจหนองคาย ผมก็ไม่เห็น เป็นเพียงคำบอกเล่าของเจ้าบริษัทฯจากการพูดคุยทางโทรศัพท์เท่านั้น(ภายหลังทราบว่าเป็นเรื่องจริง จากตำรวจที่ทำคดี) แต่ในขณะนั้น ไม่ได้มีความคิดว่าตนเองอาจถูกวางแผนวางตัวไว้เป็นแพะของคดี และไม่คิดว่าเจ้าของ บริษัทฯ จะหักหลังให้ออกโดยหวังไม่จ่ายค่าแรง ความคิดแบบนี้ มาเกิดขึ้นในภายหลังที่มีความคิดเขียนหนังสือออกมา
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น